Ég held það sé komin smá tími á blogg, síðasta bloggið í byrjun okt, þannig þetta verður langt:)
Jæja byrja á því að segja ég er flutt til nýrra fjölskyldu, til vinkonu minnar úr skólanum, það er rosalega fínt, er með henni í herbergi og við erum mjög góðar vinkonur. Síðan á ég eina aðra eldri systir, held að henni líki ekkert það vel við mig… En mamman og pabbin eru æði, er rosalega góð við mig og mér líður vel hérna:)
Það er búin að vera rosalega lítill skóli, ég hélt að þetta væri eitthvað svaka skólaprógramm, haha. Það voru fullt af frídögum í nóvember, það var frí 1-5. nóv og 4. nóv þá tók AFS í Chiriqui þátt í skrúðgöngunni her í David og við vorum klædd í Panamískan þjóðbúning og með fánan frá landinu okkar, þetta var alveg fint, fyrir utan það að það var mikil rigning.
Svo er ég nokkrum sinnum búin að vakna og er á leiðinni í sturtu um morgnunnin og hóstsysir mín segir ” nei við förum ekki í skólan í dag” þá er það bara vegna þess að við eða hún er þreytt haha, voða nice. Svo var annar hátiðlegurdagur 28. nóv, þá fórum við til Boquete og gistum þar tvær nætur, það er rosalega fallegur staður.
Ég fór síðan til Panama með Nancy, bestu vinkonu minni hérna, 3 - 6. des, við gistum hja vinkonu okkar sem býr í La Chorrera sem er sirka einum kukkutíma frá Panama. Það var rosalega gaman og langar svo mikið að búa í borginni (er svo mikið borgarbarn) en samt er rosalega kósý í David frekar lítill bær þar sam festir vita hver allir eru svona eins og Ísland haha!
Svo eru það jólin, það var lítil sem engin stemming allan dagin, litaði á mér hárið og talaði við elskulegu fjöskylduna mína á skype, svo um 6 leitið þá fórum við í heimsókn til systir mömmunar. Þar sátum við í hring í sirka klukkutíma og það var farið með bænir og sungið - rosalega skrítið, svo klukkan 00:00 voru flugeldar úti og allir knúsuðus gleðiðleg jól og það var opnað pakka.
25. des þá komu amman og afinn í heimsókn og það var borðað hátíðarmat - og getiði hvað það var…?! Eitthvað kjöt og hrísgrjón og meððí - eins og flesta daga hérna, get samt huggað mig við það að mamma ætlar að elda jólamat þegar ég kem heim, get ekki beðið!:) En þetta eru samt jól sem ég mun alltaf muna eftir!
Síðan 26. des þá flutti ég heim til vinkonu minnar úr skólanum í 1 mánuð vegna þess að fjölsyldan mín hérna fór til Columbíu - mamman er frá Columbíu og allt mjöög mikið á heimilinu í gulu, rauðu og bláu, Columbíu litirnir.
Ég er í herbergi núna með 3 stelpum, ein jafn gömul og ég, ein 22 held eg og ein 24. Síðan er einn strákur sem er 16 og einn 32 á heimilinu og mamman og pabbin, rosalegt fjör alltaf.
Fyrsta daginn sem ég var hjá þeim þá fórum við í bæ sem heitir Volcan í fjölskyldu boð, svo seinna um kvöldið þá fórum við systurnar og allt “unga” frændfókið á annan stað, mjög gaman!:) Næsta dag var kikt á ströndina, samt ekkert of heitt en það var samt fint, fór á fjórhjól og svona fjör.
Gamlársdagur var fínn talaði við elskulegu mömmu og pabba svo var borðað yndislegan mat - ein systirinn er að læra kokkin, og drukkið malt og applsín sen elsku pabbi sendi mér, svo komu fullt af frændfóki og sprungið flugelda - samt ekkert eins svakalegt og heima… Eftir það kíktum við systurnar og frænka út.
Á nýársdag var farið á ströndina, sem er greinilega eitthver hefð hjá Panamabúum, fullllt af fólki! - Væri til í að gera þetta alla nýársdaga, aðeins betra en ad kúra undir sæng í kuldanum…
3. Jan var AFS með ferð að labba um Volcan Baru - eitthvað sem ég mun aldrei aldrei í lífinu gera aftur! Við semsagt byrjuðum klukkan 5 um morgunin og ég var held ég með stæðstu töskuna, með tjald - sem er þurfti síðan ekki að nota, mat, föt og sæng, taskan náði mér að maga og var örugglega jafn þung og ég, algör martröð, og síðan duttu sólarnir undan báðum skónum sem ég var í þannig það var bundið skóna saman fyrir mig, ég ætla að byrja að hlusta á það sem afi sagði alltaf við mig - ” Ekki draga skónna á eftir þér annars eyðilegguru sólana á skónum þínum !”
Síðan var klukkan orðin sirka 7-8 um kvöldið og við ennþá labbandi og ég og 3 thai týndumst - og í Panama verður allt svart milli 6 og 7, þannig við 4 útlendingar, með ekkert vasaljós týnd uppá fjalli, vorum labbandi vitlausa leið. Síðan eftir mikil köll reynandi að finna hópin og reyna að hringja - en auðvitað lítið sem ekkert samband lengst uppá fjalli fundum við einn leiðsögu mann, sem vissi btw ekki neitt, en var með vasaljós og talstöð. Síðan var ég orðin svo þreytt - ég svaf ekkert nóttina á unda, ég var aðeins fyrir aftan þau, ég datt, meiddist samt ekkert, sofnaði í sirka 5 mín, svo komu þau og fundu mig, síðan var ég standandi hliðina á leiðsögumanninum og ég dottaði standandi, ég semsagt lokaði augunum rétt svo og næsta sem eg veit datt ég aftur fyrir mig á leiðsögumannin.
Síðan fundum við hópinn loksins og við áttum að sofa öll 28 manna hópur inní pínulitlum kofa með tvem dýnum og ískalt, en ég fann löggur sem vinna á staðum og þeir leyfðu mér og 4 öðrum að sofa inni öðrum kofa því það var svo lítið pláss. Svo var ég inní löggu kofanum að elda með matinn minn, þá var spurt mig hvort ég vildi sofa þarna inni því það er svo kalt inní hinum kofanum, þannig á meðan allur hópurinn var að degja úr kulda, var ég ég í góðu rúmmi og mjög heitt haha!
Næsta morgum vaknaði ég rauðari en epli í andlitinu og að degja úr harðsperrum og það beið mín 6 tíma ganga niður fjallið.
Þannig þetta var allt samtals sirka 20 tíma ganga, eins og ég sagði mun ég aldrei labba þetta né fjall sem er lengi en Esjan aftur !
Annars er allt rosalega gott að frétta, ég fer til Santiago 9. janúar á AFS fjölskylduskemmtum og þar mun hópurinn frá David dansa tipical Panama dans og síðan dönsum við líka í 3 örðrum - David, Boquete og man ekki nafnið haha…
Svo er eiginlega helmingurinn búin og áður en ég veit af er ég komin til Íslands og farin að sakna Panama - þannig ég er farin að njóta lífsins í Panama… Bæbæ…